| CATTERY LA DIAMO | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Medische rubriek.
Onderwerpen : FIP : Feliene Infectieuze Peritonitis
Informatie op deze pagina mag slechts worden overgenomen of gekopieërd mits toestemming van Cattery Terenshof, en mits bronverwijzing.
Feline Neonatal Isoerythrolysis of Fading Kittensyndroom. Een nest kittens zien wegkwijnen , en de diertjes binnen de twee dagen na hun geboorte zien aftakelen, is ongeveer het ergste wat een kattenfokker kan overkomen. Toch hebben vele brits kortharenfokkers dit meegemaakt, totdat men ontdekte dat de poes, doordat zij een ander bloedtype had, onbedoeld haar kittens met haar melk doodde. Dit probleem doet zich vooral voor bij de britse rassen , omdat bijna 60 % van deze katten bloedgroep B heeft. Het kan echter ieder ras treffen. Als de bloedgroep van de kat bekend is kan dit zijn/haar leven en dat van de kittens redden. Welke bloedgroepen hebben katten ? De katten kunnen in wezen twee bloedgroepen hebben : A en B, in zeldzame gevallen ook AB. De bloedgroep van de kat hangt af van de proteïne aan de buitenkant van de rode bloedcel. Net zoals bij de mens is het voor katten belangrijk dat je bij een bloedtransfusie het goede bloedtype krijgt. Wanneer je het verkeerde type bloed toedient zal het immuunsysteem hierop reageren met alle gevolgen van dien. Wat is Feline Neonatal Isoerythrolysis? Feline betekent : katten. Neonatal betekent : jongeborene. Isoerythrolysis betekent : vernietiging van de rode bloedcellen. Dit is de aandoening die kittens krijgen wanneer ze een ander bloedtype hebben dan hun moeder. Via de melk krijgen ze antistoffen tegen hun eigen rode bloedcellen binnen, waardoor hun rode bloedcellen worden verwoest. De kittens krijgen geelzucht, bruine urine, en sterven zeer snel. In minder ernstige gevallen valt het tipje van de staart af.
een nestje kittens met neonatal isoerythrolysis. Ze hebben gele neusjes, en het witte katje heeft een bloederig staartje.
Het pootje van het kitten is geel door de geelzucht. Hoe voorkom je Feline Neonatal Isoerythrolsis? (Verder vermeld als FNI) Laat de bloedgroep van je kat bepalen en ook van de kat waarmee je haar gaat laten paren. De kat kan als bloedgroep A of B hebben afhankelijk van het genentype :
Zoals je merkt heeft en deel katten met bloedgroep A ook het b gen. Welke combinaties we krijgen zie je in onderstaande tabel :
Het testen van het bloed van de kittens bij hun geboorte. Bij de risicocombinaties kan een druppel van het bloed van de navel worden gebruikt om het bloedtype van het kitten te bepalen , en te beoordelen of het bij de moeder mag drinken of niet. Wanneer het kitten niet hetzelfde bloedtype heeft als zijn moeder is het beter het de eerste 16 uur niet bij de moeder te laten drinken, en het die periode kunstmelk te voeren. Na die 16 uur is het betrekkelijk veilig het kitten bij de moeder te laten drinken ook al heeft die een ander bloedtype. De darmen van het pasgeboren kitten zijn namelijk alleen de eerste 16 uur permeabel voor antistoffen in het colostrum (de eerste moedermelk). Volgens statistieken (BSH lijst op Internet) zijn er volgens ras katten met bloedgroep B:
Artikel Inge Muyldermans, Samengesteld uit volgende bronnen : www.bcfvzw.be
Een groot taboe in de kattenwereld ! Voorwoord. In de catterywereld is FIP een woord dat zeer moeilijk kan worden uitgesproken. Wanneer bij een cattery een kat, of een verkocht kitten sterft aan FIP, wordt dit meestal met de grootste omzichtigheid verborgen gehouden, uit angst een blaam over de cattery te krijgen. Deze handelswijze wordt waarschijnlijk veroorzaakt door een gebrek aan correcte informatie en de vele, vele bakerpraatjes rond dit onderwerp. In de hoop dit taboe te kunnen doorbreken probeerde ik wat verduidelijkende gegevens op een rijtje te zetten. De geraadpleegde bronnen hiervoor zijn : Graag mijn dank aan : dr. Delphine Criel (dierenarts, werkzaam in dierenartspraktijk Sirius te Mechelen) aan dr. Gerda Van De Werf (dierenarts werkzaam in dierenartspraktijk Sirius te Mechelen.) en aan de dr. Els Cornelissen labo virologie Rijks Universiteit Gent voor het nalezen en becommentariëren van deze tekst. • Wat is FIP ? FIP is een belangrijke doodsoorzaak bij katten. De ziekte wordt veroorzaakt door het coronavirus. Bijna alle katten zijn drager van dit coronavirus. Het virus vermenigvuldigt zich binnenin de kat, en tijdens deze vermenigvuldiging kan er af en toe iets fout gebeuren, waarbij het virus muteert. Door zulke mutaties ontstaat het eigenlijke FIP-virus dat de kat zwaar ziek kan maken. (Je zou het kunnen vergelijken met kanker bij de mens: al onze cellen vermenigvuldigen zich, en als hierbij een fout gebeurt kan een ‘slechte' cel zich verder delen en een tumor veroorzaken.) Men spreekt van Feliene (kat) Infectieuze (ontsteking) Peritonitis (buikvlies). Deze benaming is niet helemaal correct omdat het niet een ontsteking is van het buikvlies zelf, maar een ontsteking van de bloedvaten (vasculitis) die in het buikvlies lopen. Waarom het FIP virus bij de ene kat wel ontstaat en bij de andere niet is duidelijk. De ziekte kan zich in twee vormen voordoen : • Natte FIP. Dit is de acute vorm van deze ziekte. In dit geval zijn vele bloedvaten beschadigd. Wanneer dit in de buikholte voorkomt zwelt de buik op door buikwaterzucht (ascites). Bij beschadiging van de bloedvaten in de borstholte , lekt er vocht in de borstholte en krijgt de kat ademhalingsprobleme n. De verdere symptomen zijn : koorts, verlies van eetlust, vermageren, geelzucht en bloedarmoede. De algemene toestand van de kat gaat zeer snel achteruit . Ze heeft nog enkele dagen tot hooguit weken te leven nadat ze FIP heeft gekregen. • Droge FIP. Dit is de chronische vorm van de ziekte. Aanvankelijk zijn er vage klachten zoals verminderde eetlust, karakterveranderingen, sloomheid, verminderde activiteit. Er doet zich ook hier geelzucht voor die je kan waarnemen aan de binnenkant van het ooglid en de oren, die er geel uitzien. Vele katten vertonen eveneens symptomen in de ogen : de iris (het gekleurde deel rond de pupil) verandert van kleur en heeft vaak een troebel uitzicht. Bij zowel droge als natte FIP heeft de ziekte een dodelijke afloop.
De verkleuring van de iris en het troebel aspect van de ogen Bron : www.dr-addie.com • Dragers van het coronavirus. 84 % van alle katten (dit zijn bijna alle katten!!!!!) is drager van het coronavirus. In catteries zou 5% van de dragers FIP ontwikkelen (hoewel het moeilijk is om hier een % op te plakken). Aangezien bijna alle katten drager zijn levert het bepalen van het aantal antistoftiters tegen dit virus geen eenduidige informatie. Een kat met FIP heeft hogere titers, doch een perfect gezonde kat kan even hoge titers hebben zonder daarom FIP te hebben. • Hoe verloopt de besmetting met het coronavirus ? Het coronavirus wordt uitgescheiden via de ontlasting, neus- en ooguitvloei. Bij besmetting met het coronavirus , dat op zich een onschuldig virus is zijn er geen ernstige gevolgen, de kat kan soms wat braken of wat diarree van voorbijgaande aard hebben. • Onderzoek en behandeling. Het bloedonderzoek dat wordt gedaan om diagnose FIP te kunnen stellen geeft ((slechts voor 90 %)) geen 100% zekerheid rond het vermoeden van FIP. De diagnose zelf kan pas na een autopsie worden vastgesteld (dus na het overlijden van de kat). Er zijn een aantal andere aandoeningen die eveneens deze symptomen geven, dus het is wel belangrijk dat de dierenarts alle mogelijkheden onderzoekt. Tot nog toe is er geen behandeling voor FIP. Door het toedienen van medicatie kan men het verloop wel vertragen , maar ook dit vertraagde verloop wordt gevolgd door het overlijden van de kat. Een reden om toch wel na te denken of onze huisvriend een onnodige lijdensweg moet ondergaan , en hier de beslissing te nemen welke voor U het meeste in aanmerking komt. • De FIP-vrije cattery ??????? In realiteit bestaat deze cattery niet. Theoretisch gezien kan men proberen een cattery coronavrij te maken door 0,0 antivirustiters scorende katten in de cattery op te nemen en het aantal katten beperkt te houden. In de praktijk houdt dit dan ook in dat men deze cattery volledig van de buitenwereld moet afschermen. (je katten in een glazen bokaal ?????) Immers kattenshows, buitendekkingen, bezoekers die ook katten hebben zijn uit den boze omdat de kat daar sowieso een coronabesmetting van oploopt. Eveneens wanneer je kittens de cattery verlaten lopen ze elders corona op. Het is een straatje zonder einde………… • Hoe kan je het risico verkleinen dat het coronavirus muteert naar het FIP virus ? • Minimaliseer de stress bij de kat. Beperk het aantal nieuwkomers in de cattery. Laat voldoende tijd tussen nesten. • Maximaliseer de voeding. • Maximaliseer de kattenbakhygiëne. • Is de fokker verantwoordelijk wanneer een kat FIP krijgt ? Neen , tenzij de kat al ziek was op het moment dat ze verkocht werd . (Wat zeer snel na de verkoop zo duidelijk worden.) Niemand kan voorspellen noch voorkomen of een kat FIP ontwikkelt. Sommige fokkers geven een garantie van één jaar op FIP bij aankoop van een kittten. Dit is iets wat de fokker zelf bepaalt. Wel is het belangrijk dat de fokker zijn standpunt hierin duidelijk maakt zodat latere discussies kunnen worden vermeden. Immers goede afspraken maken goede vrienden ……… • Wat kan je eventueel doen wanneer je de pech hebt dat je kat FIP ontwikkelt ? Gezien er wetenschappelijk nog niet veel tegen FIP te beginnen is, is het belangrijk het onderzoek hierrond te ondersteunen . In universiteiten moet men bij gebrek aan studiemateriaal gezonde katten besmetten en FIP laten krijgen om een oplossing voor het probleem te kunnen zoeken! Sta me toe jullie te vertellen wat er gebeurde toen mijn 8 maanden oude o zo lieve katertje FIP kreeg : Nadat het bloedonderzoek en de symptomen uitwezen dat er 90 % kans op FIP was (hij vertoonde ((ook)) de kenmerken van droge FIP), had ik een gesprek met mijn dierenarts rond de onderzoeken naar FIP. Ik besloot de wetenschap te helpen een middel naar FIP te zoeken. De dierenarts regelde alles met de RUG (Rijksuniversiteit Gent), en de volgende dag bracht ik mijn katertje naar de praktijk waar een heel vriendelijke juffrouw van het onderzoeksteam te Gent me opwachtte. Ze gaf me verduidelijkende uitleg over wat er met mijn katertje zou gebeuren. Hij zou meegaan naar Gent en daar onmiddellijk worden geëuthanaseerd op dezelfde manier als bij de dierenarts, waarna onmiddellijk de autopsie zou volgen. Immers wanneer het katje bij de dierenarts zou inslapen en daarna naar de universiteit moeten vervoerd worden, zouden belangrijke organismen die moeten onderzocht worden onderweg afsterven . Ik begreep dit heel goed en nam afscheid van mijn katertje. Enkele dagen later vernam ik dat men heel veel belangrijke informatie rond wat er zich in zijn lichaampje afspeelde had kunnen verzamelen. Dit was voor mij een grote troost, ik was hem sowieso kwijt, maar nu had zijn dood een betekenis. Zijn dood helpt andere katten in de toekomst te beschermen. Hij is niet voor niets gestorven. • Besluit. Je ziet, zowel voor dierenarts, fokker als eigenaar is FIP een enorm frustrerend problee m. Men kan de ziekte niet voorkomen , niet genezen en een juiste diagnose stellen is vaak heel moeilijk, een vaccin geeft zo goed als geen bescherming …………………… Vele fokkers, en sommige eigenaars krijgen vroeg of laat met FIP te maken. Wordt het niet de hoogste tijd dat we dit grote taboe doorbreken en deze ziekte meer openheid geven en bespreekbaar maken…………………….. Artikel samengesteld door Inge Muyldermans.
De rol van Giardia-infecties bij diarree. Inleiding Helaas blijkt keer op keer dat dierenartsen niet alert genoeg reageren op deze parasiet. Ze kennen alleen de cijfers uit de literatuur en denken vooralsnog dat het een zeldzame besmetting is. Niets blijkt minder waar helaas... Wanneer de dierenarts een kat met langdurige, hardnekkige diarree als patiënt ziet en deze kat is enige tijd daarvoor in een dichtbevolkte huisvesting zoals bijv. een cattery, asiel, particuliere opvang, vakantiepension enz. is geweest, of in aanraking is gekomen met een andere kat die ooit in een dergelijke opvang is geweest, dan moet de dierenarts toch echt serieus Giardia in overweging nemen. Het traject kan natuurlijk ook veel ingewikkelder zijn, aangezien een drager evt. een ander dier kan besmetten, dat vervolgens ook drager wordt en zo evt. de besmetting kan doorgeven zonder dat er in het nabije verleden van de kat met klachten sprake was van een dichtbevolkte huisvesting. Bron : http://ifnass.com/bengaal/kittens/giardia.html
Inleiding Niesziekte is de meest voorkomende infectie ziekte bij de kat . Het is een uiterst besmettelijke aandoening waar katten flink ziek van kunnen zijn. Oorzaak Niesziekte is een ziekte die door meerdere kiemen wordt veroorzaakt. De belangrijkste zijn het calici virus, het rhinotracheitis virus en chlamydiae (een klein soort bacterie). De ziekte verschijnselen die deze verwekkers veroorzaken lijken zo sterk op elkaar dat ze samengevat worden onder de noemer niesziekte. Vaak is er spraken van een menginfectie met meerdere ziektekiemen. Besmetting De ziekte wordt verspreid door zieke katten. De belangrijkste manier van verspreiding is via aerosolen. Dit zijn kleine vochtdruppeltjes beladen met ziektekiemen die een besmette kat door te niezen de lucht inblaast. Deze druppels zijn zo klein dat ze lang (uren) in de lucht kunnen blijven hangen en over grote afstanden met de luchtstroom mee vervoerd kunnen worden. Vooral op plaatsen waar veel katten bij elkaar zitten in een kleine ruimte, zoals cattery's, asiels of dierenpensions kunnen epidemieën uitbreken. Hiernaast kan de ziekte ook worden overgedragen door besmette manden, kooien of via handen, kleding en ook schoeisel! van de mens. Verschijnselen De naam niesziekte is wat misleidend, want niet iedere kat met niesziekte niest ook. Niesziekte tast de slijmvliezen van de ogen en de luchtwegen aan. Besmette katten hebben ontstoken ogen , vieze neusuitvloeiing en soms blaren op de tong . Ze hebben koorts en laten hun eten en drinken staan en niezen of kwijlen vaak . Dieren die niet drinken kunnen binnen korte tijd levensbedreigend uitdrogen. Ook zijn de aangetaste slijmvliezen van de luchtwegen een vruchtbare voedingsbodem voor allerlei andere kiemen, die onder andere longontstekingen kunnen veroorzaken. Vooral jonge dieren kunnen heel ziek zijn van een niesziekte infectie. Hun afweerstelsel is nog niet volledig ontwikkeld en ze zijn vaak nog niet ingeënt. Toch is niesziekte in de meeste gevallen met een goede behandeling te genezen. Behandeling Zoals gezegd wordt niesziekte veroorzaakt door enkele virussen en soms ook door een chlamydia. Helaas bestaan er geen medicijnen om de niesziekte virussen mee te bestrijden, voor de chlamydia bestaan die er wel . Dit betekent dat de behandeling er vooral uit bestaat bijkomende infecties te onderdrukken, uitdroging te bestrijden en eventueel de patiënt dwangvoedering te geven. Voorkomen Voorkomen is be ter dan genezen luidt een oud gezegde. Ook voor niesziekte gaat dit op. Het is goed mogelijk door inenten dieren te beschermen tegen niesziekte. Deze inentingen worden aan gezonde dieren gegeven om te voorkomen dat ze ziek worden, als ze ziek zijn moeten ze eerst genezen zijn voor een enting zin heeft. Er bestaan twee soorten entstof, de eerste en meest gebruikte is de inenting, waarbij de dieren met een spuitje onderhuids de entstof toegediend krijgen; de andere is de intranasale of druppel methode, waarbij de dieren de entstof in neus en ogen gedruppeld krijgen. Beide methodes zijn effectief, maar de druppelmethode heeft als voordeel dat er veel sneller weerstand wordt opgebouwd, wat voordelen heeft als er al niesziekte in de omgeving heerst. Belangrijk nadeel van de druppelmethode is de entreeactie, alle dieren gaan na de enting tijdelijk wat niesziekte verschijnselen vertonen, in een enkel geval zelfs dusdanig dat behandeling hiervoor noodzakelijk is. Samenvatting Niesziekte is bij de kat een veel voorkomende ziekte. Het is goed te behandelen , maar voorkomen door de dieren in te enten is beter . Mocht uw dier toch niesziekte verschijnselen vertonen bedenk dan dat hoe eerder een behandeling door uw dierenarts wordt ingesteld , des te groter de kans op genezing is.
Toxoplasmose is belangrijk voor katten en hun eigenaars om 4 redenen:
Toxoplasma Gondii is een complexe parasiet. De parasiet kan zich alleen vermenigvuldigen in de cel van een gastheer, en vernietigt daarbij de cel. Alleen in het darmstelsel van de kat kan de parasiet zijn volledige levencyclus doorlopen en zich voortplanten via een seksuele cyclus. Er worden dan oöcysten gevormd die via de stoelgang worden uitgescheiden. Alleen bij de kat worden sommige tachyzoiten seksueel actief en worden ze vruchtbare oöcysten. Andere tachyzoiten bij de kat en alle tachyzoiten bij de anderen verspreiden zich door het lichaam, vermenigvuldigen zich a-seksueel en worden uiteindelijk - door de ondertussen gevormde antistoffen - cysten. Tussengastheren worden meestal besmet door het opnemen van sporocysten. Koeien, varkens, schapen, vogels, knaagdieren, reptielen, enzovoort eten grassen, groenten en zaden van de besmette grond. Eens besmet reist de parasiet door het lichaam, vermenigvuldigt zich a-sexueel en uiteindelijk vormen zich cysten in het spierweefsel, de longen, hersenen, hart, enzoverder. Vlees- en alleseters kunnen zowel besmet worden door sporocysten ( slecht gewassen groenten, door contact met besmette grond of contact met besmette kattenuitwerpselen ) . Bedenk wel dat besmetting via het verteringsstelsel geschiedt!) als door cysten (door het eten van besmet, onvoldoende of niet gekookt vlee s). Bij besmetting met Toxoplasma Gondii zijn ziekteverschijnselen eerder zeldzaam . Hierna zijn zowel mens als dier immuun . Zijn er toch symptomen, dan zijn deze vaag aangezien de parasiet zich door het hele lichaam kan verplaatsen en diverse organen kan aantasten. Alleen op klinische tekenen kan Toxoplasmose niet aangetoond worden. Er dient een bloedonderzoek te worden uitgevoerd. Bij een hoge concentratie aan afweerstoffen voor toxoplasmose kan een besmetting verondersteld worden. Een hoge titer kan echter ook wijzen op een vroegere infectie. Een (eerste) infectie met toxoplasmose kan wel gevaarlijk zijn voor een zwangere vrouw. De parasiet kan tot bij het ongeboren kind komen , en daar cellen vernietigen. Aangezien de foetus nog geen goed ontwikkeld afweersysteem heeft, kunnen de gevolgen ernstig zijn: mentale achterstand, ernstige oogafwijkingen tot blindheid, een waterhoofd, .... In ernstige gevallen kan de foetus sterven. Toxoplasmose kan opnieuw uitbreken bij problemen met het immuniteitssysteem, zoals tijdens chemotherapie, orgaantransplantatie of AIDS.
Ook wel genoemd “Froglegs” of “Kikkerpootjes” , is een verschijnsel dat wel eens bij een kitten van een paar weken oud optreedt en waar men vaak eigenlijk geen raad mee weet. De achterpoten van zo'n zwemmertje wijken uiteen en daardoor zijn ze nauwelijks in staat zich door het nest te bewegen, ze slepen zich maar een beetje voort met behulp van de voorpoten. Komt het bij een bepaald ras voor? NEEN. Het komt voor bij Perzen, Somali's, Abessijnen, Britten, enz. Is het erfelijk? NEEN. er bestaat bij katten en honden (nl. bij puppy's komt het ook voor) zelfs geen ‘officiële' naam voor. Bij biggetjes ziet men ook iets dergelijks en daar heet het ‘myofibrilar hypoplasie syndrome'. Ook bij schapen komt dit fenomeen voor en daar worden de poten ‘getaped' net als bij het katje op de foto's. Volgens een Canadese Dierenarts - gespecialiseerd in katten - is de oorzaak onbekend, maar er wordt verondersteld dat een virale infectie voor de geboorte een soort spierdystrofie (spierzwakte) veroorzaakt. Andere dierenartsen wijten de kwaal aan een vitamine (E?) gebrek, aan problemen met het opnemen van bepaalde componenten in hun voeding (voornamelijk) calcium e.d. Sommige dierenartsen zeggen dat iets extra's niet nodig is, anderen dan weer bevelen Vitamine E, Kalk of extra voeding, bijv. KMR aan. De Canadese Dr. Suzan,, zegt dat de conditie vanzelf verbetert ook zonder een speciale behandeling. Over het algemeen in haar onderzoek zijn de kittens na de aanvankelijke problemen zich normaal gaan voortbewegen. Behalve dan die kittens die men moest ‘laten inslapen' van de Dierenarts omdat er ‘toch niets aan te doen is!' Een Somali / Abessijnen Foktster, Christa Josemans, schreef: De dierenarts die een kitten voor zoiets laat inslapen ? “Daar wil ik wel eens een stevig robbertje mee vechten, tijd dat hij of zij maar eens naar een opfris cursus toegaat.” Wat kun je er aan doen? Een echte behandelings-methode is er niet, maar het ‘tapen' van de achterpootjes heeft een gunstige invloed en werkt ook mee aan het voorkomen van een plat borstkastje, wat bij zwemmertjes ook wel eens voor wil komen. Het intapen is wel vaak lastig omdat de tape geregeld moet worden vervangen, terwijl de vacht en de huid van de pootjes aan de tape blijven kleven. Aanvullende kinéoefeningen versterken de spiertjes van de achterpoten. Laat het kitten regelmatig duwen op je hand met de voetjes in de goede positie.
Een gaas-brace beschermt de huid van de pootjes. Om het intapen met de kleverige tape te vermijden, kan je uit rekbaar gaas en een beetje tape een brace maken om de pootjes in de goede positie te brengen
Je kan op de foto merken dat met het braceje het kitten onmiddellijk steun probeert te zoeken op de achterpootjes, eerst duwt het zich met beide achterpootjes gelijk vooruit, daarna met de pootjes alternerend, waardoor het vanaf het plaatsen van de brace zijn achterpootjes continu oefende waardoor de spiertjes snel aansterkten. (Je kan de brace gemakkelijk weer van de pootjes afschuiven om hem te wassen, of te vervangen.) Eén weekje later huppelde het kitten vrolijk zonder brace met de anderen mee. Bronnen : Breedclub Foto's kiné en brace : Cattery Terenshof.
Inleiding. Polycysteuze nierziekte (PKD) is een ziekte waarbij zich een groot aantal met vloeistof gevulde cysten vormen in de nieren van de kat. Deze cystes zijn aanwezig vanaf de geboorte, ze beginnen daar heel klein om daarna geleidelijk in omvang toe te nemen totdat ze uiteindelijk zo groot zijn als de nieren zelf en daardoor nierfalen veroorzaken. PKD is een erfelijke aandoening die we vooral zien bij perzen en exoten, doch het komt ook bij andere rassen voor. De meeste fokkers van Perzen zijn zich bewust van dit potentiële probleem voor hun katten en laten hun katten dan ook testen op PKD voordat ze een nestje mogen hebben. Wat is polycysteuze nierziekte? AD-PKD (Autosomaal dominante polycysteuze nierziekte) is een erfelijke aandoening die ervoor zorgt dat meerdere cysten (= zakjes gevuld met vloeistof) zich vormen in de nieren. Deze cystes zijn aanwezig vanaf de geboorte. Ze beginnen heel klein, maar ze groeien met de tijd en kunnen uiteindelijk een ernstige verstoring van de nieren veroorzaken, in het ernstigste geval treedt er nierfalen op. (dwz dat de nieren niet meer kunnen functioneren) De cysten groeien meestal heel langzaam, waardoor de ziekte vaak pas op zeven
of achtjarige leeftijd wordt opgemerkt. Bij sommige katjes kan het zeer vroeg optreden, en in dat geval is de levensverwachting zeer moeilijk in te schatten, omdat het dan meestal gaat over zeer snel groeiende cysten. Hoe vaak komt PKD bij katten? Helaas komt AD-PKD inmiddels heel vaak voor bij sommige kattenrassen. Perzen en Exoten hebben de hoogste incidentie van PKD-problemen en studies over de hele wereld hebben aangetoond dat ongeveer één op de drie katten uit deze rassen door de ziekte getroffen wordt. Het recent “pre-breeding testen” (testen voor er met de kat wordt gefokt) door Perzen- en exotische korthaar fokkers zorgt ervoor dat het erfelijk doorgeven van PKD bij het fokken daalt, maar het blijft nog steeds een veelvoorkomend probleem bij deze rassen. Andere kattenrassen die ontwikkeld zijn met behulp van Perzische bloedlijnen, en rassen die toestemming hebben gegeven om uitkruising met Perzische katten te doen (bijv. Britse Kortharen) hebben een percentage van deze ziekte meegeërfd. Bij rassen die niets met de voorgenoemde rassen te maken hebben komt PKD uiterst zelden voor.
Hoe kan ik weten of mijn kat PKD heeft ? Testen voor AD-PKD kan op twee manieren. Een gen-test is beschikbaar die een getrouw beeld geeft van alle katten met het abnormale gen. Deze test kan worden uitgevoerd op een bloedmonster, of op een swapje van het mondvocht. De ziekte kan ook worden geïdentificeerd door een echo van de nieren . Doch dit vergt een ervaren gespecialiseerde arts, om correct onderzoek te doen. In een gevorderd stadium van de ziekte zijn de cysten groot makkelijk zichtbaar op de echo, en is de diagnose eenvoudig, doch het kan soms erg moeilijk zijn om de kleine cysten bij jonge katten (dat wil zeggen voor de fokklare leeftijd), te zien op een echo. Tevens voor een PKD echo moet de kat minstens 10 maanden oud zijn. Om deze reden verkiezen fokkers Tegenwoordig om een gen test te laten doen. Waarom is PKD inmiddels zo vaak voorkomend? PKD ontstaat meestal pas later in het kattenleven, waardoor de katten meestal al een aantal nestjes hebben geproduceerd voor ze zelf ziek worden. Kan PKD worden genezen? Helaas is er geen behandeling beschikbaar die de ontwikkeling van nierfalen bij een kat die PKD heeft zal voorkomen. De cystes zijn aanwezig vanaf de geboorte en kunnen niet worden verwijderd, noch kan worden voorkomen dat ze groeien. Zodra nierfalen daadwerkelijk is ontstaan, kan men alleen ondersteunende medicatie geven om het leven van de kat zo comfortabel mogelijk te maken. Sterven alle katten met PKD van nierfalen? Dit is sterk afhankelijk van het aantal cystes, de grootte, en de snelheid waarmee ze groeien.Sommige zeer traag groeiende cystes geven pas problemen wanneer de kat al wat ouder is. In dat geval kan het dat de kat overlijdt aan een andere aandoening dan de PKD, vor de PKD problemen veroorzaakt. Wat kan men doen om PKD in te dijken en op termijn eventueel zelfs te laten verdwijnen? Wanneer men systematisch zijn katten laat testen op PKD voor de fok, en men registreert dat, kan men onmiddellijk de niet geschikte fokdieren opsporen. wanneer daar niet mee gefokt wordt, en men alleen met PKD negatieve katten fokt, zou dit op termijn moeten lukken. In Engeland bestaat hiervoor een database. (FAB PKD negative register) De negatieve katten worden geregistreerd, en de fokkers kunnen in dit bestand hun poezen en dekkaters zoeken/registreren. Dit informatieblad is geproduceerd door de Feline Advisory Bureau Bijgewerkt november 2008 FAB, Taeselbury, High Street, Tisbury, Wiltshire, UK, FABCATS
Informatie op deze pagina mag slechts worden overgenomen of gekopieërd mits toestemmingvan Cattery Terenshof, en mits bronverwijzing. mail Cattery Terenshof |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
